I remember after kluar dari c-sec i mengigil mcm aru kluar dari freezer,coz i take jab pat kaki 2 kali masih rasa sakit i pakai oxygen lagi tak guna,last ambik epidural lepas 2 aru tak rasa apa2 langsung,kaki rasa berat da mcm kaki gajah,hehehe...dahla 2ngu 10 jam dlm kesakitan atlast doc kata kena op pasal Rizqi life is in danger,i da overdue 8 hari dia tetelan air tuban so i can choose to go normal atau op,tapi kalau go normal doc kata takut baby tak dpt diselamatkan,i cried like nobody bisnes,pasal takut anything happen to him,lagi satu i takot nak op,but my hb yg cuba tahan nangis to keep me strong he said ,"i know u r strong,we waited for almost 2 yrs to have him,kalau anything happen to him or u,i'll redha..so i kuatkan semangat,lepas dgr Rizqi nangis they had to rush him to ICU,i tak dpt jumpa dier till the last day yg i nak kuar hospital,looking at him ,lagi i nangis baby kecik yg kena cocok pat kaki,tangan,dada die bila dier breath temasuk quite deep,i tak blh describe my feelin at dat time..tuhan jer yg tau,sorryla cerita panjang sgt ni pun lum abis n i try to shorten it